บทที่ 139 กลัวเขาเจ็บ

ร่างเล็กปลือยเปล่าลุกขึ้นนั่งข่มความความอายในเมื่อเธอกับสามีไม่มีอะไรจะต้องอายกันอีกแล้วแต่ใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะใจมันขัดแย้งกัน มือหนาคว้ามือนุ่มไปจับดีนน้อยร้อนผ่าว แข็งชัน เต้นตุ้บๆ กลิ่นบุรุษเพศรุนแรงเข้มข้นกลิ่นของมันไม่น่ารังเกียจ สักนิดและมันยังมีลาวาร้อนสีขุ่นซึมออกมาตรงปลายยอดดีนน้อยที่บานเป...